( in der EI , I 1118 - مقايسه كنيد با خلاصه‌اى از منابع در حدود العالم ، ص 5 و بعد ، 102 ، 106 و نيز 178 - 173 ؛ Nazim 177 f ناظم . سال 90 ه / 709 م و 116 ه / 734 م : علاوه بر « دهكان » گوزگان ، چيزى شبيه به پارياب ، « شاهى » در طالقان ، و دهكانى در مرو - الروذ وجود داشت ( طبرى ، تاريخ 2 ، ص 1206 ، 1569 ) . 4 . غور - شاه به‌عنوان حاكم غور ( غوور ) ( حدود العالم ، ص 5 و بعد ) و شار از غرجستان ( هردو در حدود سال 370 ه / 980 م ) : عتبى : تاريخ يمينى ، ص 131 ، 347 - 337 ؛ و همچنين شاهان محلى كوچك ( « ملوك الاطراف » ) ، كه به حاكم گوزگان - امّا نه چندان مستقيما - وابسته بودند ( حدود العالم ، ص 110 ، 330 ، 344 ) . همچنين بايد بزرگان ( مهتران ) ناحيه ريوشاران ( ؟ ) ( در « اطراف خراسان » ) ، كه به « شاه » گوزگان سالانه « خراج مىپرداختند و نيز سلسله فريغون را بدان اضافه كرد . اعراب دشتهاى گوزگان داراى اميرى از خود بودند ، كه به گوزگان خراج مىپرداخت ( حدود العالم ، ص 106 ، 108 - . ( Krymskyj , Pers . I 75 اخشيد « 165 » به‌عنوان « دهكان رهبر » در فرغانه ( مقر كاسان ) : بلاذرى : فتوح البلدان ، ص 420 ، طبرى ، تاريخ 2 ، ص 2142 . حكام اسروشنه ( درباره تركيب اين نام رجوع كنيد به پاورقى 166 همين مبحث ) ( از جيزك تا خجند در دره - فرغانه ) با عنوان افشين ( رجوع كنيد به ص 105 جلد اول كتاب حاضر ) و « سرور سروران » ( يا بغ بغان ) ( طبرى ، تاريخ 3 ، ص 1311 ) تا سال 225 ه / 840 م . « 166 » پادشاهان شذّ و السّبل ( در بلخ ) در سال 91 ه / 710 م تسليم مسلمانان

--> ( 165 ) . فهرستى از اخشيدها براى سال 29 ه / 650 م تا 166 ه / 783 م موجود است : ( كتابشناسى شماره 18 ) Smirnova : Sogdijskie monety ' ' ( 166 ) . براى وجه تسميه اين عنوان رجوع كنيد به : Franz Altheim : Literatur und Gesellschaft im aus gehenden Altertum , ( Halle un der saale 1948 ) , S . 206 f - . و سمعانى : كتاب الانساب ، ص 33 راست بالا ، اشروشنه و اسروسنه خوانده اما اسروشنه هم نوشته است ( حتى چند خط پائين‌تر ) ! - درباره پنجيكنت پايتخت رجوع كنيد به : . TSTEI 32 / 45